Στην Ελλάδα της επιφανειακής ενημέρωσης, των έτοιμων «non-paper» και των βολικών αναπαραγωγών (copy-paste), η δημοσιογραφική έρευνα συχνά σταματά εκεί που ξεκινούν τα επίσημα δελτία τύπου των αρχών. Σε κάθε περίπτωση, τα περισσότερα τοπικά και περιφερειακά ΜΜΕ μάλλον σαν θεραπαινίδες φαντάζουν.

«Το koumanto.gr κατέχει τη φυσική πολυσέλιδη δικογραφία της υπόθεσης. Σεβόμενοι απόλυτα τη δικαστική μυστικότητα της προδικασίας και τον νόμο περί προσωπικών δεδομένων, δημοσιεύουμε αποκλειστικά ένα ελάχιστο, πλήρως ανωνυμοποιημένο δείγμα των επίσημων εγγράφων, ως εγγύηση της δημοσιογραφικής μας αξιοπιστίας απέναντι στους αναγνώστες μας»

Η υπόθεση του Διδυμοτείχου είναι πια γνωστή, αλλά έχει πολλές ακόμα αποκαλυπτικές πτυχές. Αυτές ξεδιπλώνονται και γίνονται αντιληπτές μόνο με μια διεισδυτική ματιά στη μεγάλη εικόνα —πάνω και πέρα από τα πρόσωπα των κατηγορουμένων, οι οποίοι ορθώς και δίκαια θα υποστούν τις συνέπειες των επιλογών τους.

Ωστόσο, τα πρόσωπα αυτά αποκαλύφθηκαν, συνελήφθησαν, τιμωρήθηκαν υπηρεσιακά (ενώ εκκρεμεί το ποινικό μέρος) και επιπλέον εκτέθηκαν —ορθώς, επαναλαμβάνω— στη δημόσια εικόνα ως υπαρκτά. Άρα, αποτελούν το μέρος εκείνο της υπόθεσης και του προβλήματος που είναι άμεσα ορατό ακόμα και για το άπειρο βλέμμα. Ήδη βιώνουν τις συνέπειες και αυτό είναι δεδομένο, ενώ μέσα από την ίδια τη διαδικασία απαντήθηκαν όποια ερωτήματα υπήρχαν για τη φερόμενη δράση τους. Μία ακόμα υπόθεση, λοιπόν, θα κλείσει με την όποια κατάληξη.

Αυτά όμως είναι μόνο όσα βλέπουμε και κατανοούμε χωρίς προσπάθεια, καθώς αποτελούν τη μικρή εικόνα που γίνεται άμεσα αντιληπτή. Η πραγματική και μεγάλη αλήθεια κρύβεται στο μεγάλο και ψηλά τοποθετημένο κάδρο, μακριά από τυχόν διεισδυτικά βλέμματα. Και όσο πιο ψηλά κοιτάζεις, τόσο πιο ανέφικτη γίνεται η οπτική επαφή με την πραγματικότητα.

1. Σε οριστική απόταξη οι 5 και μεταξύ αυτών οι τρεις της ΕΥΠ

Ας ξεκαθαρίσουμε, λοιπόν, την είδηση που εσφαλμένα απλώθηκε διά της μεθόδου των αναπαραγωγών (copy-paste). Οι 5 του Διδυμοτείχου δεν επέστρεψαν ποτέ στην υπηρεσία τους, ενώ αναμένεται η ποινική δίκη. Είναι σημαντική η διαφορά στη σημασία της είδησης και οφείλουμε να την αποκαταστήσουμε. Παραμένουν σε καθεστώς οριστικής απόταξης, αλλά όσο το ποινικό μέρος παραμένει σε εκκρεμότητα, πρέπει, όπως ορίζεται, να εμφανίζονται στην υπηρεσία μόνο για να υπογράφουν την παρουσία τους. Για όσους θεωρούν λεπτομέρεια την παραποίηση της είδησης, καλό είναι να αναλογιστούν ότι η λεπτομέρεια κάνει τη διαφορά.

Από το τμήμα Ισαακίου στα “λεφτόδενδρα” των συνόρων Έβρου

Για τη σκοτεινή υπόθεση των πέντε εν ενεργεία συνοριοφυλάκων του Τμήματος Διδυμοτείχου (με έδρα το Ισαάκιο) που συνελήφθησαν τον Μάιο του 2023, ελάχιστα μέσα στην επικράτεια είχαν την πρόσβαση στην ακατέργαστη αλήθεια. Αρκεί μια απλή αναζήτηση στο διαδίκτυο για να διαπιστωθεί ότι μόνο τρία δημοσιογραφικά σχήματα της Αθήνας (το Inside Story, η ομάδα του Solomon και η Καθημερινή) δήλωσαν ρητά ότι απέκτησαν πρόσβαση στα επίσημα έγγραφα.

Το koumanto.gr αποκαλύπτει ότι είναι η τέταρτη δημοσιογραφική πηγή σε όλη τη χώρα, και η μοναδική σε ολόκληρη τη Θράκη, που κατέχει τη διαβόητη, πολυσέλιδη δικογραφία σε φυσική μορφή. Οι 5 φυσικοί αυτουργοί του Έβρου αντιμετωπίζουν ευθύνες με «βάρος» και στέρηση ελευθερίας, ενώ οι ηθικοί αυτουργοί διασκεδάζουν την ελευθερία τους με «ελαφρύτητα»!

Η διάβρωση που παρατηρείται σε Έβρο και Θράκη από παλαιότερες περιόδους και εξελίσσεται σε χρονικά στάδια, δεν βαρύνει μόνο όσους επίορκους ενεργούν στο πεδίο με σκοπό το κέρδος ή τον πλουτισμό, αλλά και τους «ηθικούς» αυτουργούς. Αν δεν υπήρχε, όπως μας διαβεβαιώνουν καλά πληροφορημένες πηγές, το ψηφοθηρικό ρουσφέτι και οι αμφιβόλου ποιότητας παρεμβάσεις «τακτοποίησης» από ανωτέρους τους, αναρωτηθείτε αν αυτοί οι άνθρωποι που σήμερα κατηγορούνται, θα είχαν την τυπική καθημερινότητα όπως όλοι μας, κοντά στην οικογένειά τους και τον κοινωνικό τους περίγυρο, χωρίς να τους βαραίνει καμία κατηγορία.

Δεν δικαιολογούνται οι πράξεις τους, που μοιραία εκτός των νομικών συνεπειών δέχθηκαν και την ανάλογη κριτική. Απλά θα ήταν άδικο αν δεν σχολιάζαμε και τις ευθύνες των ηθικών αυτουργών, άσχετα αν δεν περιλαμβάνονται στο «κάδρο» και δίκαια ή όχι δεν τους αποδίδονται.

Τι προκύπτει από τη δικογραφία που έχουμε στη διάθεσή μας

Με βάση αυτό το πρωτογενές υλικό, τις εκθέσεις της Υπηρεσίας Εσωτερικών Υποθέσεων και τις απομαγνητοφωνήσεις των «κοριών», σήμερα και αρκετό καιρό μετά, θα επιχειρήσουμε με τη σειρά μας (με τον δικό μας τρόπο), να αποδομήσουμε το καθεστώς της σήψης, της ανικανότητας και των πελατειακών ρουσφετιών που άφησαν τα σύνορα ανοχύρωτα.

2. Η Νομική Παγίδα της «Επιστροφής» και η Πραγματική Κατάσταση της Υπόθεσης

Πριν εισέλθουμε στα άδυτα των απομαγνητοφωνήσεων, οφείλουμε να εξηγήσουμε με σαφήνεια την πραγματικότητα στο σήμερα. Οι πέντε προφυλακίστηκαν τον Ιούνιο του 2023. Βάσει του ελληνικού Συντάγματος, το ανώτατο όριο προσωρινής κράτησης πριν από τη διεξαγωγή της κύριας δίκης είναι οι 18 μήνες. Λόγω του όγκου της δικογραφίας και των γνωστών καθυστερήσεων του δικαστικού μηχανισμού, το 18μηνο παρήλθε, με αποτέλεσμα οι αρχές να υποχρεωθούν νομικά να αποφυλακίσουν τους κατηγορούμενους με περιοριστικούς όρους.

Βάσει του πειθαρχικού δικαίου της ΕΛ.ΑΣ., όταν ένας ένστολος αποφυλακίζεται αλλά η ποινική του εκκρεμότητα παραμένει, η υπηρεσία υποχρεούται να τον θέσει σε καθεστώς «διαθεσιμότητας/αναστολής καθηκόντων». Αυτό σημαίνει ότι εμφανίζονται τυπικά σε μια γραμματεία (μακριά από τον Έβρο) μόνο για να υπογράψουν παρουσία, παραμένοντας απολύτως αφοπλισμένοι, εκτός επιχειρησιακού έργου και χωρίς καμία αστυνομική εξουσία.

Ποια είναι η πραγματική τους κατάσταση σήμερα; Με την ολοκλήρωση της Ένορκης Διοικητικής Εξέτασης (ΕΔΕ), τα ανώτατα πειθαρχικά συμβούλια της ΕΛ.ΑΣ. επέβαλαν την ποινή της οριστικής απόταξης. Έχουν καθαιρεθεί πλήρως, έχουν διαγραφεί από το σώμα, δεν μισθοδοτούνται και δεν φέρουν την ιδιότητα του αστυνομικού.

Η ποινική δίκη εναντίον τους εκκρεμεί κανονικά. Το Δικαστικό Συμβούλιο έχει εκδώσει το οριστικό παραπεμπτικό βούλευμα και η δικογραφία βρίσκεται στην Εισαγγελία Εφετών, για τον προσδιορισμό της δικασίμου στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων με βαρύτατες κατηγορίες όπως: συγκρότηση εγκληματικής οργάνωσης, δωροληψία κατ’ επάγγελμα και διευκόλυνση παράνομης εισόδου μεταναστών.

3. Το Μοντέλο Δράσης: Πώς «Τυφλωνόταν» ο Έβρος

Τα έγγραφα που έχει στη διάθεσή του το koumanto.gr περιγράφουν σε επανάληψη μια άρτια δομημένη εγκληματική οργάνωση που λειτουργούσε τουλάχιστον από τον Οκτώβριο του 2022. Το κύκλωμα, με έδρα το Ισαάκιο Διδυμοτείχου, είχε σαφή ιεραρχική δομή. Αρχηγός ήταν ένας 54χρονος αρχιφύλακας, ο οποίος βρισκόταν σε απευθείας επικοινωνία με Τούρκους διακινητές μέσω κρυπτογραφημένων εφαρμογών (Viber, WhatsApp).

Το modus operandi (τρόπος δράσης):

1. Ο Συντονισμός: Ο Τούρκος διακινητής ενημέρωνε τον 54χρονο αρχηγό για την ώρα και το ακριβές σημείο (νησίδες ή περάσματα του ποταμού) της διέλευσης των μεταναστών.

2. Η Εκτροπή των Περιπολιών: Οι επίορκοι που είχαν τη διαχείριση της βάρδιας φρόντιζαν να απομακρύνουν τις μικτές περιπολίες του Στρατού και της Frontex από τα σημεία εισόδου, στέλνοντάς τις σε άσχετες περιοχές με ψεύτικες δικαιολογίες και κατασκευασμένα σήματα.

3. Το «Τύφλωμα» των Καμερών: Οι κατηγορούμενοι έδιναν οδηγίες ή παρενέβαιναν οι ίδιοι στο Τμήμα Ελέγχου Καμερών, στρέφοντας τα συστήματα θερμικής απεικόνισης προς την αντίθετη κατεύθυνση, ώστε να μην καταγραφεί η διέλευση των λέμβων.

Στις εφόδους των «Αδιάφθορων» στα σπίτια τους κατασχέθηκαν 26.550 ευρώ σε μετρητά, τουρκικές λίρες, δολάρια, καθώς και 59 κινητά τηλέφωνα με 12 power banks, τα οποία άλλαζαν συνεχώς για να καλύπτουν τα ψηφιακά τους ίχνη.

4. «Κουτιά» και «Χαρτιά»: Οι Απομαγνητοφωνήσεις

Στο λεξιλόγιό τους χρησιμοποιούσαν τις λέξεις «κουτιά», «πρόβατα» ή «κομμάτια» για τους μετανάστες, και τη λέξη «χαρτιά» για τα χρήματα της μίζας, η οποία κυμαινόταν από 1.000 έως 2.000 ευρώ ανά ομάδα. Μέσα από τη δικογραφία, ξεχωρίζουν οι εξής χαρακτηριστικοί διάλογοι [koumanto.gr]:

• Οδηγίες για τη διέλευση:
  «Κανονίστε, θα έρθουν πέντε “κουτιά” απόψε στο γνωστό σημείο. Κοιτάξτε να είναι καθαρός ο δρόμος, μην έχουμε κανένα παρατράγουδο με τον Στρατό.»

• Το «τύφλωμα» της τεχνολογίας:
  Συνοριοφύλακας Α: «Τι γίνεται με την κάμερα στο φυλάκιο; Βλέπει προς τα εκεί που θα βγουν;»
  Συνοριοφύλακας Β (Αρχηγός): «Όχι, την έχω γυρίσει εγώ από εδώ. Μην αγχώνεσαι, βλέπει τα δέντρα. Πες στους δικούς μας να μην κάνουν καμία κίνηση προς το ποτάμι για την επόμενη ώρα, άστα τα “κομμάτια” να περάσουν.»

• Οδηγίες για το ξέπλυμα των χρημάτων από αγορά αυτοκινήτου:
  Συνοριοφύλακας Γ: «Θέλω να πάρω το αμάξι, αλλά πώς να τα δικαιολογήσω; Άμα σκάσω τόσα λεφτά, θα φανεί.»
  Αρχηγός: «Χ..η, πρέπει να φαίνεται το αμάξι σε δάνειο. Θα βάλεις μια μικρή δόση για τα μάτια του κόσμου, να φαίνεται ότι ξεχρεώνεις σιγά-σιγά, και τα υπόλοιπα θα τα δίνεις σπαστά, μετρητά, από τα “χαρτιά” που βγάζουμε από εδώ. Μην πας και το πληρώσεις όλο μαζί net και μας δέσουν όλους.»

5. Η Σύνδεση με την ΕΥΠ και το Έγκλημα των Πελατειακών Ρουσφετιών

Το πιο ανησυχητικό εύρημα της έρευνας, το οποίο συνδέει την υπόθεση με τη γενικότερη θεσμική παρακμή των μυστικών υπηρεσιών, είναι ότι τρεις από τους πέντε συλληφθέντες συνοριοφύλακες είχαν αποσπαστεί στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ), όπου υπηρέτησαν στο κλιμάκιο Διδυμοτείχου. Το γεγονός αυτό αποδεικνύει την πλήρη αποτυχία του λεγόμενου «security clearance» (του ελέγχου ασφαλείας και αξιοπιστίας) της υπηρεσίας. Η Κατεχάκη έβαλε στα σπλάχνα της, σε μια από τις πιο ευαίσθητες περιοχές της χώρας, ανθρώπους που αργότερα αποδείχθηκε ότι αποτελούσαν οργανωμένο βραχίονα λαθροδιακίνησης.

Οι κατηγορούμενοι προσελήφθησαν στην ΕΥΠ (κλιμάκιο Διδυμοτείχου), αφού είχε προηγηθεί το «ξήλωμα» ανθρώπων που δούλεψαν υποδειγματικά, τιμώντας την πατρίδα, την υπηρεσία και την ασφάλεια του Έβρου. Συγκεκριμένα, ικανότατα διοικητικά και επιχειρησιακά στελέχη είχαν απομακρυνθεί από τον Γιάννη Ρουμπάτη, προκειμένου ο ίδιος να είναι αρεστός σε τοπικούς άρχοντες, στρατηγούς και πολιτικούς παράγοντες της τότε κυβέρνησης. Οι τελευταίοι, με τις παρεμβάσεις τους, εξυπηρετούσαν ρουσφέτια και υλοποιούσαν υποσχέσεις, προωθώντας στην υπηρεσία τα «δικά τους» παιδιά. Σύμφωνα με αξιόπιστες πηγές μας, «δικά τους» παιδιά ήταν και οι πέντε υπάλληλοι του κλιμακίου Διδυμοτείχου, εκ των οποίων οι τρεις είχαν αποσπαστεί στην υπηρεσία πληροφοριών.

Ο Γιάννης Ρουμπάτης, πρώην Διοικητής της Υπηρεσίας, ο οποίος γνώριζε σε βάθος τα μυστικά της κρατικής ασφάλειας, φέρει την αρχική ευθύνη για τη σταδιακή αλλαγή του υπηρεσιακού μοντέλου, η οποία προηγήθηκε της μετέπειτα θεσμικής υποβάθμισης της ΕΥΠ. Αυτή την κατάσταση ακολούθησαν στο ίδιο μοτίβο οι μετέπειτα Κεντρικές Διοικήσεις των Δεμίρη και Κοντολέοντα, με αποτέλεσμα η υπηρεσία σήμερα να έχει καταντήσει ουσιαστικά ανύπαρκτη στο πεδίο της ασφάλειας και των ισορροπιών στη χώρα, παραμένοντας απλώς χρήσιμη για την παροχή υπηρεσιών προς την εκάστοτε κεντρική εξουσία.

Από εκείνη την περίοδο άρχιζε να διαφαίνεται η διάλυση του «μαγαζιού». Παράλληλα, στη Θράκη (Έβρο και Ροδόπη) ενδυναμωνόταν η τάση των ρουσφετιών προς όλες τις κατευθύνσεις, πάντα με «δικά τους» παιδιά. Η πρακτική αυτή άφησε εκ των πραγμάτων χώρο για τη δημιουργία κυκλωμάτων, αλλά και πρόσφορο έδαφος για την καλλιέργεια φυτωρίων παραβατικότητας, ακόμα και από διάφορους επίορκους και συνεργάτες.

Ή, αν θέλετε, στην καλύτερη των περιπτώσεων, αμφιβάλλω αν τα περισσότερα από αυτά τα «προωθημένα παιδιά» κάλυπταν έστω και τα μισά τυπικά προσόντα. Το κυριότερο, όμως, είναι ότι κάποια από αυτά —αν όχι τα περισσότερα— δεν υπηρετούσαν βάσει ενός σωστού κώδικα αξιών. Σε μελλοντικό κείμενο, και στο όριο του επιτρεπτού, θα αναφερθώ αναλυτικά στα έργα και τις ημέρες τους. Αυτές οι συμπεριφορές είχαν δυστυχώς ως αποτέλεσμα να εδραιωθεί με άνεση σε περιοχή του Βορείου Έβρου ένα ακόμα από τα σχέδια του Τουρκικού Προξενείου, το οποίο οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν. Θα αφιερώσουμε δημοσίευμα και σε αυτό το θέμα, αλλά όλα θα γίνουν στην ώρα τους.

Και ενώ σήμερα οι Τουρκοπράκτορες αλωνίζουν, όχι μόνο σε ολόκληρο τον Έβρο αλλά και σε ολόκληρη τη Θράκη, η τοπική διοίκηση της ΕΥΠ Έβρου καλείται να αποδείξει αν διαθέτει το απαραίτητο επιχειρησιακό εκτόπισμα για μια περιοχή που απαιτεί «τσακάλια» και όχι «λαγούς». Ποιοι και για ποιο λόγο συντηρούν αυτή την κατάσταση, μετατρέποντας σε «τσίρκο» την άλλοτε αξιοσέβαστη Υπηρεσία Πληροφοριών;

Αυτή η κατάντια δεν είναι τυχαία. Είναι το άμεσο αποτέλεσμα της αποδόμησης των κλιμακίων της Θράκης και του Έβρου από τις εκάστοτε διοικήσεις της Αθήνας. Έμπειρα, ντόπια στελέχη που γνώριζαν την τουρκική γλώσσα και είχαν χαρτογραφήσει τα δίκτυα της Άγκυρας και του προξενείου… απομακρύνθηκαν ή μετατέθηκαν δυσμενώς. Στη θέση τους, η υπηρεσία στελεχώθηκε με στοιχεία αμφιβόλου επιχειρησιακής ποιότητας – με άτομα που επιλέχθηκαν όχι βάσει αυστηρών κριτηρίων ασφαλείας, αλλά ως προϊόντα πελατειακών διευθετήσεων της ευρύτερης περιοχής.

Το koumanto.gr και ο υπογράφων απευθύνουν ανοιχτό θεσμικό ερώτημα προς τους πολιτικούς και υπηρεσιακούς παράγοντες της περιόδου εκείνης, καθώς και στους τοπικούς βουλευτές, να τοποθετηθούν δημόσια για τα κριτήρια αυτών των αποσπάσεων και προσλήψεων. Η πλατφόρμα μας παραμένει ανοιχτή για τη φιλοξενία οποιασδήποτε επίσημης απάντησης ή διάψευσης, τηρώντας απαρέγκλιτα τη δημοσιογραφική δεοντολογία. Δεσμευόμαστε και θα το πράξουμε.

Η ΕΥΠ μετατράπηκε σε πεδίο ικανοποίησης πελατειακών αναγκών, με αποτέλεσμα να εισχωρήσουν στο σύστημα άτομα δίχως εθνικό, επαγγελματικό και ηθικό “έρμα” (βαθύτερο αξιόπιστο βάρος), έτοιμα να εκμεταλλευτούν τις κρατικές δομές για προσωπικό πλουτισμό.

6. Η Ιστορική Σύγκριση: Από την Αριστεία της Τότε Ηγεσίας στην Καθεστωτική Μετριότητα που κατρακυλά στο Μηδέν

Η σημερινή επιχειρησιακή υποβάθμιση και η διοικητική ανεπάρκεια στον Έβρο γίνεται ακόμα πιο εμφανής αν συγκριθεί με το πρόσφατο παρελθόν. Υπήρξε μια περίοδος όπου η αντικατασκοπεία στην περιοχή λειτουργούσε ως πραγματικό προπύργιο ασφαλείας, υπό την ευθύνη της τότε έμπειρης τοπικής ηγεσίας, η οποία είχε την εποπτεία όχι μόνο του Έβρου αλλά ολόκληρης της Θράκης. Επί των ημερών εκείνων, η υπηρεσία χαρακτηριζόταν από απόλυτη στεγανότητα, πειθαρχία και βαθιά γνώση του πεδίου.

Το δίκτυο συλλογής πληροφοριών (Human Intelligence) που είχε στηθεί, επέτρεπε την πρόληψη και τη χαρτογράφηση κάθε ασύμμετρης ή υβριδικής απειλής πριν αυτή εκδηλωθεί στα σύνορα. Δεν υπήρχε περιθώριο για χαλαρούς περιπάτους ξένων υπηρεσιών ή για αυτόνομα εγκληματικά δίκτυα εντός των ένστολων σωμάτων.

Το πελατειακό σύστημα της Αθήνας, ωστόσο, επέλεξε να ξηλώσει αυτή την άρτια δομή. Περιόρισε την τότε τοπική ηγεσία και την ομάδα της, απομάκρυνε τους επαγγελματίες και άνοιξε τον δρόμο για τη γραφειοκρατικοποίηση και την κομματική άλωση των κλιμακίων. Το αποτέλεσμα αυτής της επιλογής αποτυπώνεται ξεκάθαρα στις διαδοχικές αποτυχίες. Μια υπηρεσία υποστελεχωμένη, που αντί για Εθνική Ασφάλεια, αφήνει την πιο ευαίσθητη περιοχή της χώρας εκτεθειμένη. Και αντί να παράγει έργο αντικατασκοπίας, προσφέρει πεδίο σε επίορκους για εκμετάλλευση του υπηρεσιακού τους καθήκοντος προς ίδιο όφελος, αφήνοντας ελεύθερο χώρο για τη δράση κυκλωμάτων. Είναι τα «παραπροϊόντα». Τα συμπτώματα ενός βαθύτατα σάπιου, πελατειακού συστήματος που έχει ξεχαρβαλώσει πλήρως την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, με αποκορύφωμα την κατάσταση της τοπικής ΕΥΠ σε Θράκη και Έβρο.

7. Δομική Υποστελέχωση και Διοικητική Αποσύνθεση

Τα κλιμάκια της ΕΥΠ στη Θράκη (Κομοτηνή, Ξάνθη) και τον Έβρο συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υπολειτουργίας και έλλειψης εξειδικευμένου προσωπικού. Το κενό που άφησαν πίσω τους οι πράκτορες που μιλούσαν την τουρκική γλώσσα και διέθεταν βαθιά γνώση των τοπικών δικτύων, δεν αναπληρώθηκε ποτέ επαρκώς.

Προσπερνώντας ωστόσο τα της Κομοτηνής και της Ξάνθης, εδώ στον Έβρο – όπου οι ξένες μυστικές υπηρεσίες και κυρίως η τουρκική ΜΙΤ αναπτύσσουν έντονη δραστηριότητα – η Αθήνα αποφάσισε να τοποθετήσει στη διοίκηση του τοπικού κλιμακίου της ΕΥΠ ένα στέλεχος, τον Ξ.Ζ., με ένα βιογραφικό που ξεκινά από τον κλάδο της γεωπονίας και όχι από το πεδίο της εθνικής ασφάλειας. Ο ίδιος καλείται πλέον να απαντήσει ποιο είναι το απτό επιχειρησιακό έργο του στην περιοχή.

Δεν θα αναφερθούμε στις συνεχείς αποτυχίες που χρεώνεται η υπηρεσία. Θα αρκεστούμε μόνο σε ελάχιστες παρατηρήσεις και διαπιστώσεις που συνθέτουν μια εικόνα πλήρους αποσύνθεσης. Αντί να διευθύνει εφαρμόζοντας μια συγκροτημένη στρατηγική και να καθοδηγεί τους ελάχιστους εναπομείναντες επιχειρησιακούς, καθορίζοντας πεδία δράσης και στόχους, η τοπική ηγεσία φαίνεται να αναλώνεται σε μια απλή υπηρεσιακή ρουτίνα.

Όταν ένα ανώτατο στέλεχος πληροφοριών, που οφείλει βάσει καθήκοντος να παραμένει «αόρατο», φωτογραφίζεται ανοιχτά σε δημόσια εκδήλωση στην πλατεία της Κομοτηνής, έχοντας μάλιστα μπροστά του ταμπελάκι που προδίδει την ιδιότητά του, η κριτική για τη σοβαρότητα και την ασφάλεια της τοπικής διοίκησης είναι αναπόφευκτη. Αυτό θα πει αδιάτρητες μυστικές υπηρεσίες!

Την ώρα που η καθημερινότητα αναλώνεται σε δημόσιες εμφανίσεις στο κέντρο της πόλης, η τουρκική ΜΙΤ επιχειρεί να αλωνίζει στο πεδίο ευθύνης του. Στρατολογεί πράκτορες σε Έβρο και Θράκη (που αποτελούν τους βασικότερους στόχους της), εργαλειοποιεί το μεταναστευτικό, παρακολουθεί και επηρεάζει τη μουσουλμανική μειονότητα, και εστιάζει στη συλλογή πληροφοριών. Όλα αυτά τα πετυχαίνει με έντονη ανθρώπινη παρουσία, από το πρώτο μέτρο του θρακικού εδάφους μέχρι το τουρκικό προξενείο στην καρδιά της Κομοτηνής, αλλά και συνδυαστικά με τη χρήση προηγμένης τεχνολογίας για υποκλοπές σημάτων και ηλεκτρονικό έλεγχο.

Πολλά ακόμη συμβαίνουν ή πρόκειται να συμβούν, όσο η διοίκηση αναζητά τρόπους να ξεφύγει από τη ρουτίνα της. Με αυτή τη στάση επιβεβαιώνεται —ακόμα και στους ξένους πράκτορες— το τεράστιο κενό στην τοπική υπηρεσία. Και μάλιστα σε μια περίοδο που η κεντρική ΕΥΠ προσπαθεί να ορθοποδήσει πάνω σε ένα σαθρό υπόβαθρο και σε ένα περιβάλλον ασφυκτικά ελεγχόμενο από την εξουσία.

8. Από το Κάποτε στο Σήμερα

Ίσως να υπήρξε κάποτε μια περίοδος όπου φράσεις όπως “Υπηρεσία Πληροφοριών”, “Έλληνες μυστικοί πράκτορες”, “Ελληνική κατασκοπεία και αντικατασκοπεία” γεννούσαν σκέψεις και επιχειρήματα που εδραιώναν την αίσθηση μιας ατσαλάκωτης και, κυρίως, άθραυστης εθνικής ασφάλειας. Φράσεις που δημιουργούσαν σιγουριά για τη θωράκιση των συνόρων και της χώρας, αλλά και ένα αίσθημα υπερηφάνειας για τα εντελώς άγνωστα πρόσωπα που υπηρετούσαν το σύνολο αυτής της υπηρεσίας.

Σήμερα, όμως, τι ισχύει; Η πραγματικότητα για την υπηρεσία, τόσο κεντρικά όσο και κυρίως τοπικά σε Έβρο και Θράκη (που εδώ ο Θεός να την κάνει υπαρκτή), είναι τουλάχιστον αποκαρδιωτική. Και υπάρχει μόνο μία λύση για να ανακτηθούν οι χαμένες αξίες. Το σύνθημα είναι ένα: “ΕΥΠ απ΄την αρχή”… Και η αρχή πρέπει να γίνει από τον Έβρο.

Κλείνοντας, να σημειώσουμε ότι το koumanto θα επανέλθει σύντομα με κριτική ματιά στο περιεχόμενο της δικογραφίας. Δεν θα εστιάσουμε στα πρόσωπα των κατηγορουμένων, τα οποία μεταφορικά αποτελούν απλώς το “δέντρο” – έως και αδιάφορο μάλιστα – για τη δική μας προσέγγιση με διαφορετική οπτική. Αντίθετα, θα μελετήσουμε και θα κρίνουμε την “αρχιτεκτονική” του ίδιου του “δάσους”. Μιας αρχιτεκτονικής που από το 2018 μέχρι σήμερα δημιουργεί το κατάλληλο υπόβαθρο ώστε να ευδοκιμούν – από μικρά έως πολύ μεγαλύτερα δένδρα με ρίζες που φτάνουν ως την αυλή της κεντρικής εξουσίας – όπως έχουμε αποκαλύψει στο παρελθόν.

Οι “παραφυάδες” και μεμονωμένα βλαστάρια, που ακόμα και τώρα καταγράφονται μέρα παρά μέρα σχεδόν στα δελτία τύπου της ΓΕ.Π.Α.Δ. Α.Μ.Θ., παρά τις συνεχείς επιχειρήσεις της ΕΛ.ΑΣ… στην εύφορη γη των συνόρων μας!

Θανάσης Ζωγράφος

Επικοινωνία με το koumanto.gr
mme.dimosiotita@gmail.com
Κινητό: 6948961006
Facebook koumanto